ΤΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ Η KUNDALINI

Εκεί όπου η αρχαία γνώση συναντά τη σύγχρονη νευροεπιστήμη

Όταν λέμε ότι αισθανόμαστε ενέργεια στο σώμα, τι ακριβώς εννοούμε;

Είναι μια λέξη που χρησιμοποιούμε τόσο συχνά ώστε σχεδόν ξεχνάμε πόσο διαφορετικές έννοιες μπορεί να κρύβει. Η σύγχρονη φυσιολογία μιλά για ηλεκτρικά δυναμικά, ηλεκτροχημική σηματοδότηση, μεταβολική ενέργεια και νευρωνική δραστηριότητα. Οι γιογκικές και ταντρικές παραδόσεις μιλούν για prāṇa, nāḍī, Śakti και Kundalini.

Είναι δύο διαφορετικές γλώσσες.

Το ενδιαφέρον αρχίζει όταν, αντί να προσπαθήσουμε να κάνουμε τη μία τεχνητή απόδειξη της άλλης, τις αφήσουμε να συνομιλήσουν.

ΤΟ ΣΩΜΑ ΕΙΝΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΧΗΜΙΚΟ

Κάθε στιγμή δισεκατομμύρια νευρικά κύτταρα βρίσκονται σε μια εκπληκτικά σύνθετη διαδικασία επικοινωνίας.

Οι νευρώνες διατηρούν ηλεκτρική διαφορά δυναμικού στις κυτταρικές μεμβράνες τους. Όταν ενεργοποιούνται, μεταβολές στη ροή ιόντων δημιουργούν τα δυναμικά ενέργειας που επιτρέπουν στα σήματα να ταξιδεύουν κατά μήκος των νευρικών ινών.

Στις συνάψεις, αυτή η ηλεκτρική πληροφορία μπορεί να μετατραπεί σε χημική επικοινωνία μέσω νευροδιαβιβαστών και στη συνέχεια ξανά σε ηλεκτρική δραστηριότητα στον επόμενο νευρώνα.

Η καρδιά έχει ηλεκτρική δραστηριότητα.

Οι μύες ενεργοποιούνται μέσω ηλεκτρικών σημάτων.

Η συλλογική ηλεκτρική δραστηριότητα μεγάλων πληθυσμών νευρώνων μπορεί να καταγραφεί με EEG.

Με αυτή την έννοια, η ανθρώπινη ζωή είναι αδύνατη χωρίς συνεχή μεταφορά, κατανάλωση και μετατροπή ενέργειας.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η Kundalini είναι απλώς ηλεκτρισμός.

PRĀṆA, NĀḌĪ ΚΑΙ KUNDALINI

Οι παραδοσιακές γιογκικές περιγραφές προέρχονται από ένα εντελώς διαφορετικό σύστημα κατανόησης του ανθρώπου.

Το prāṇa δεν περιγράφεται απλώς ως ηλεκτρικό φορτίο.

Τα nāḍī δεν μπορούν να ταυτιστούν επιστημονικά με τα νεύρα.

Και η Kundalini δεν έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί κάποια συγκεκριμένη ηλεκτρική ενέργεια που βρίσκεται αποθηκευμένη στη βάση της σπονδυλικής στήλης.

Αυτή η διάκριση είναι σημαντική.

Γιατί η αρχαία γνώση δεν χρειάζεται να μεταμφιεστεί σε νευροεπιστήμη για να αποκτήσει αξία.

Αυτό που μπορούμε όμως να διερευνήσουμε είναι κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον.

Τι συμβαίνει στον ανθρώπινο οργανισμό όταν εφαρμόζουμε τις πρακτικές που επί αιώνες συνδέθηκαν με αυτές τις παραδόσεις;

Τι συμβαίνει όταν αλλάζουμε συνειδητά την αναπνοή;

Όταν συγκεντρώνουμε την προσοχή;

Όταν επαναλαμβάνουμε mantra;

Όταν διαλογιζόμαστε;

Όταν το σώμα παραμένει ακίνητο για μεγάλα χρονικά διαστήματα;

Όταν χρησιμοποιούμε ρυθμική κίνηση ή συγκεκριμένες αναπνευστικές τεχνικές;

Εδώ η σύγχρονη έρευνα μπορεί πραγματικά να αρχίσει να μιλά.

ΤΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ON Ή OFF

Για χρόνια η δημοφιλής ψυχολογία παρουσίαζε το αυτόνομο νευρικό σύστημα σχεδόν σαν δύο διακόπτες.

Συμπαθητικό ίσον stress.

Παρασυμπαθητικό ίσον χαλάρωση.

Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη.

Το αυτόνομο νευρικό σύστημα συμμετέχει αδιάκοπα στη ρύθμιση της καρδιακής λειτουργίας, της αναπνοής, της αγγειακής λειτουργίας, της πέψης, της θερμορύθμισης και πολλών ακόμη λειτουργιών.

Ο οργανισμός δεν προσπαθεί απλώς να βρίσκεται συνεχώς σε ηρεμία.

Προσπαθεί να προσαρμόζεται.

Χρειάζεται να μπορεί να ενεργοποιηθεί όταν υπάρχει πραγματική απαίτηση και να μπορεί να επιστρέψει όταν αυτή η απαίτηση τελειώσει.

Αυτή η ικανότητα ευέλικτης προσαρμογής είναι πολύ πιο σημαντική από την ιδέα ότι πρέπει να είμαστε συνεχώς χαλαροί.

Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΥ

Όταν ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται απειλή, κινητοποιούνται πολλαπλά συστήματα.

Ένα από αυτά είναι ο άξονας υποθαλάμου–υπόφυσης–επινεφριδίων, ο γνωστός HPA axis.

Η κορτιζόλη δεν είναι η κακή ορμόνη.

Είναι απαραίτητη.

Συμμετέχει στην προσαρμογή του οργανισμού στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος.

Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν η ενεργοποίηση επαναλαμβάνεται ή παρατείνεται και ο οργανισμός δεν έχει επαρκείς περιόδους αποκατάστασης.

Η νευροεπιστήμη έχει μελετήσει ιδιαίτερα τρεις περιοχές σε σχέση με το stress: τον ιππόκαμπο, την αμυγδαλή και τον προμετωπιαίο φλοιό.

Ο ιππόκαμπος συμμετέχει καθοριστικά στη μνήμη και στην επεξεργασία του πλαισίου μιας εμπειρίας.

Η αμυγδαλή συμμετέχει στην επεξεργασία της συναισθηματικής σημασίας και της απειλής.

Ο προμετωπιαίος φλοιός συμμετέχει, μεταξύ άλλων, στον γνωστικό έλεγχο, στον σχεδιασμό και στη ρύθμιση της συμπεριφοράς.

Το χρόνιο stress έχει συσχετιστεί με λειτουργικές και δομικές μεταβολές σε αυτά τα δίκτυα.

Όμως εδώ βρίσκεται κάτι εξαιρετικά σημαντικό.

Ο εγκέφαλος δεν είναι στατικός.

Η ΝΕΥΡΟΠΛΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Για πολλά χρόνια φανταζόμασταν τον εγκέφαλο του ενήλικα περίπου σαν ολοκληρωμένο hardware.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι αυτή η εικόνα είναι υπερβολικά απλοϊκή.

Οι νευρωνικές συνδέσεις μεταβάλλονται με την εμπειρία, τη μάθηση, το περιβάλλον και τη συμπεριφορά.

Και αυτό δημιουργεί μια συναρπαστική ερώτηση.

Εάν η επαναλαμβανόμενη εμπειρία μπορεί να επηρεάζει τον εγκέφαλο, τι συμβαίνει όταν κάποιος επαναλαμβάνει καθημερινά επί χρόνια πρακτικές προσοχής, αναπνοής, διαλογισμού και Yoga;

Οι έρευνες έχουν αρχίσει να εξετάζουν ακριβώς αυτό.

Μελέτες νευροαπεικόνισης σε ασκούμενους Yoga και meditation έχουν αναφέρει διαφορές ή μεταβολές σε περιοχές και δίκτυα που σχετίζονται με προσοχή, αυτορρύθμιση, συναισθηματική επεξεργασία και αντίληψη του σώματος.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο διαλογισμός μεταμορφώνει μαγικά τον εγκέφαλο.

Ούτε όλες οι μελέτες συμφωνούν μεταξύ τους.

Τα δείγματα είναι συχνά μικρά, οι πρακτικές διαφέρουν και δεν είναι πάντα εύκολο να ξεχωρίσουμε την επίδραση της αναπνοής, της σωματικής άσκησης, της προσοχής και του διαλογισμού.

Αλλά η κατεύθυνση της έρευνας είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα.

ΑΝΑΠΝΟΗ: Η ΓΕΦΥΡΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΕΚΟΥΣΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟΜΑΤΟ

Υπάρχει κάτι παράξενο και όμορφο στην αναπνοή.

Αναπνέουμε χωρίς να το αποφασίζουμε.

Αλλά μπορούμε επίσης να αποφασίσουμε πώς θα αναπνεύσουμε.

Μπορούμε να αλλάξουμε προσωρινά τον ρυθμό και το βάθος της αναπνοής μας.

Ακριβώς γι' αυτό η αναπνοή αποτελεί έναν ιδιαίτερο χώρο συνάντησης ανάμεσα στη συνειδητή συμπεριφορά και σε λειτουργίες που ρυθμίζονται αυτόματα.

Δεν είναι τυχαίο ότι τόσες διαφορετικές παραδόσεις ανέπτυξαν πρακτικές αναπνοής πολύ πριν υπάρξει η σύγχρονη φυσιολογία.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι αρχαίοι γνώριζαν το πνευμονογαστρικό νεύρο με τη σημερινή νευροανατομική έννοια.

Σημαίνει όμως ότι παρατηρούσαν συστηματικά κάτι πραγματικό: όταν αλλάζει η αναπνοή, αλλάζει η εμπειρία του σώματος και του νου.

KUNDALINI ΚΑΙ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Εδώ φτάνουμε στο πιο λεπτό σημείο.

Άνθρωποι που βιώνουν έντονες εμπειρίες που ερμηνεύουν ως Kundalini μπορεί να περιγράφουν θερμότητα, δονήσεις, αυθόρμητες κινήσεις, μεταβολές της αναπνοής, ισχυρά συναισθήματα, αλλαγές στην αντίληψη του σώματος ή εξαιρετικά έντονες καταστάσεις συνείδησης.

Οι εμπειρίες αυτές είναι πραγματικές ως βιώματα.

Δεν γνωρίζουμε όμως επιστημονικά ότι όλες προέρχονται από έναν ενιαίο μηχανισμό που ονομάζεται Kundalini.

Αυτό δεν μειώνει την εμπειρία.

Μας αναγκάζει απλώς να είμαστε ακριβείς.

Και ίσως μας οδηγεί σε κάτι ακόμη σημαντικότερο.

Η ΩΡΙΜΗ KUNDALINI ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΥΝΗΓΙ ΕΝΤΑΣΗΣ

Στη σύγχρονη πνευματικότητα υπάρχει μια παράξενη εμμονή με την κορύφωση.

Περισσότερη ενέργεια.

Πιο έντονη ενεργοποίηση.

Περισσότερες δονήσεις.

Περισσότερες αυθόρμητες κινήσεις.

Πιο ακραία εμπειρία.

Αλλά η ένταση δεν είναι απαραίτητα εξέλιξη.

Ένα νευρικό σύστημα μπορεί να είναι έντονα ενεργοποιημένο χωρίς ο άνθρωπος να έχει αποκτήσει μεγαλύτερη επίγνωση, σταθερότητα ή εσωτερική ελευθερία.

Για αυτό όταν εργάζομαι με Kundalini με ενδιαφέρει εξίσου αυτό που συμβαίνει μετά την εμπειρία.

Μπορείς να επιστρέψεις;

Μπορείς να ηρεμήσεις;

Μπορείς να κοιμηθείς;

Μπορείς να είσαι παρών στο σώμα σου;

Μπορείς να συνεχίσεις την καθημερινότητά σου χωρίς να χρειάζεσαι συνεχώς την επόμενη έντονη εμπειρία;

Μπορείς να παραμένεις γειωμένος ενώ η εσωτερική σου αντίληψη διευρύνεται;

Για μένα αυτό είναι πολύ πιο κοντά στην ουσία της πρακτικής.

Δεν είναι μόνο activation.

Είναι integration.

Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΣΩΜΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΕΙ

Ίσως αυτή να είναι μία από τις σημαντικότερες αρχές της ενεργειακής εργασίας.

Δεν έχει σημασία μόνο πόσο έντονη είναι μια εμπειρία.

Σημασία έχει η ικανότητα του ανθρώπου να την ενσωματώσει.

Γι' αυτό η εργασία με Kundalini δεν μπορεί, κατά τη δική μου προσέγγιση, να αποσυνδεθεί από το σώμα, την αναπνοή, τη γείωση, τη συναισθηματική ρύθμιση και την κατανόηση του νευρικού συστήματος.

Η παράδοση μπορεί να μιλά για Śakti.

Η φυσιολογία μπορεί να μιλά για νευρωνική δραστηριότητα, αυτόνομη ρύθμιση και νευροπλαστικότητα.

Δεν χρειάζεται να αποφασίσουμε ότι είναι το ίδιο πράγμα.

Χρειάζεται να μάθουμε αρκετά ώστε να γνωρίζουμε πού τελειώνει η μία γλώσσα και πού αρχίζει η άλλη.

Και εκεί, κατά τη γνώμη μου, ξεκινά μια πολύ πιο ώριμη πνευματική εκπαίδευση.

Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΖΩΗΣ

Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που δημιούργησα την Ακαδημία Αληθινής Ζωής.

Δεν ήθελα άλλη μία σειρά αποσπασματικών σεμιναρίων.

Ήθελα έναν ολοκληρωμένο δρόμο εκπαίδευσης όπου ο μαθητής δεν μαθαίνει απλώς τεχνικές αλλά αρχίζει να κατανοεί τον άνθρωπο σε περισσότερα επίπεδα.

Σώμα. Νευρικό σύστημα. Νους. Ενέργεια. Συνείδηση.

Στον διετή κύκλο συναντώνται η ενεργειακή θεραπεία, το Reiki, η εργασία με τα ενεργειακά κέντρα, ο διαλογισμός, η αναπνοή, η Kundalini, το Innerdance, η συνειδητή δημιουργία και άλλες πρακτικές, μαζί με θεωρία, προσωπική πρακτική και σταδιακή εμβάθυνση.

Δεν χρειάζεται να εγκαταλείψουμε την αρχαία γνώση για να σεβαστούμε την επιστήμη.

Και δεν χρειάζεται να χρησιμοποιούμε την επιστήμη για να αποδεικνύουμε κάθε πνευματική εμπειρία.

Χρειάζεται να γνωρίζουμε τη διαφορά.

Γιατί εκεί αρχίζει η πραγματική μελέτη.

Ο νέος διετής κύκλος της Ακαδημίας Αληθινής Ζωής ξεκινά στις 4 Οκτωβρίου.

Η εκπαίδευση πραγματοποιείται online, με δυνατότητα ζωντανής συμμετοχής στην Αθήνα και πρόσβαση σε βιντεοσκοπημένο υλικό.

Αν θέλεις να δεις αναλυτικά τη δομή του διετούς κύκλου, τα μαθήματα, τις ειδικεύσεις και τις πιστοποιήσεις

ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΖΩΗΣ .

Ζωή (Diya)True Life AcademyΑληθινή Ζωή